تفاوت بین فولاد کربنی نورد سرد و نورد گرم

در صنعت فولاد، ما اغلب مفهوم نورد گرم و نورد سرد را می‌شنویم، خب، آنها چه هستند؟

نورد فولاد عمدتاً بر اساس نورد گرم است و نورد سرد عمدتاً برای تولید اشکال و ورق‌های کوچک استفاده می‌شود.

 

نورد سرد و نورد گرم فولاد به صورت رایج به شرح زیر است:

سیم: قطر ۵.۵-۴۰ میلی‌متر، به شکل کلاف، تماماً از جنس نورد گرم. پس از کشش سرد، کشش سرد می‌شود.

فولاد گرد: علاوه بر اندازه دقیق مواد روشن که عموماً نورد گرم می‌شوند، فورج (علامت‌های فورج سطحی) نیز وجود دارد.

فولاد نواری: چه نورد گرم و چه نورد سرد، مواد نورد سرد عموماً نازک‌تر هستند.

ورق فولادی: ورق نورد سرد معمولاً نازک است، مانند ورق خودرو؛ در نورد گرم ورق‌های ضخیم‌تری وجود دارد که ضخامت آنها مشابه نورد سرد است و ظاهر آنها به وضوح متفاوت است.

فولاد نبشی: تماماً نورد گرم.

لوله فولادی: نورد گرم جوش داده شده و نورد سرد.

فولاد ناودانی و H شکل: نورد گرم.

میلگرد: مواد نورد گرم.

 

نورد گرم و نورد سرد فرآیندهای شکل‌دهی ورق یا پروفیل فولادی هستند که تأثیر زیادی بر ساختار و خواص فولاد دارند.

نورد فولاد عمدتاً بر اساس نورد گرم است و نورد سرد معمولاً فقط برای تولید فولاد دقیق مانند فولاد کوچک و ورق فولادی استفاده می‌شود.

دمای خاتمه نورد گرم عموماً 800 تا 900 درجه سانتیگراد است و سپس معمولاً در هوا خنک می‌شود، بنابراین حالت نورد گرم معادل عملیات عادی‌سازی است.

بیشتر فولاد با نورد گرم نورد می‌شود. فولادی که در حالت نورد گرم تحویل داده می‌شود، به دلیل دمای بالا، لایه‌ای از ورق اکسید روی سطح ایجاد می‌کند، بنابراین مقاومت خوردگی خاصی دارد و می‌تواند در هوای آزاد نگهداری شود.

با این حال، این لایه اکسید ورق همچنین سطح فولاد نورد گرم را ناهموار می‌کند، نوسان اندازه زیاد است، بنابراین به سطح صاف، اندازه دقیق، خواص مکانیکی خوب فولاد نیاز دارد، تا از محصولات نیمه تمام نورد گرم یا محصولات نهایی به عنوان مواد اولیه استفاده شود و سپس تولید نورد سرد انجام شود.

 

مزایا:

سرعت قالب‌گیری سریع است، خروجی بالا است و پوشش آسیب نمی‌بیند و می‌توان آن را به اشکال مختلف مقطع عرضی برای رفع نیازهای شرایط استفاده تبدیل کرد. نورد سرد می‌تواند تغییر شکل پلاستیکی زیادی در فولاد ایجاد کند و در نتیجه نقطه تسلیم فولاد را افزایش دهد.